i6$ DE LEGE REFRACTIONIS 



ilhi prircipalis perpetno locum habeat. Rationibiis 

 quickni phyficib baiic quoquc lcgem confirmarc (iint 

 annifi ^ cum autem ad hoc pcrfccla cognitione na- 

 turae radiorum opus fit , ob eius dcfcclum pcrfccfta 

 dcmonllratio a priori pctita cxpcdtari ncquit. Me- 

 moratu autcm dignum hic -vfu vcnit , quod quae- 

 cunquc fcre hypothcfis circa naturam radiorum lin- 

 gatur , indc eadcm lcx rcfrucftioiiis dcducatur. Qiiam 

 ob rcm etiam rcliquas rcfradlionis affedioncs cx 

 pl.acnomcnis hauriri expedict. 



Phaenomenon i. 



7. Dum radii cx mcdio A in mcdium B 

 tranfeunt , fi flicrit rcfradio media —tfi: i , rubra 

 — r : I et violacea —v: i^ tum \iciliim pro ra- 

 diis ex medio B in mcdium A tranfcuntibus erit 

 rcfradio mcdia rr. i :m fcu ;„ : i i rubra zz.\.:i et 

 violacea — ^^ : i , hacc conucrfio inde cuincitur , 

 quod in tranfitu radiorum quocunquc radius incidcns 

 et refracflus inter fe permutari qucant. 



S c h o I i o n. 



8. Ita fi radii cx acre in \itrum penetrcnt , 

 ex plurimis experimentis A/f-rr/owwi' concUifit , cffe re- 

 fradioncm mcdiam -isS' 100, rubram ^154:100 

 et \iolaccam —156:100, ira \t (it ///—1,55 , 

 r~i,54- et ^—1,56. Viciihm crgo fi radii cx 

 \itro in aercm cxcant , erit rcfractio mcdia —100: 

 154. et \iolacca z:- loo ; i5<5. Vtroquc cafu ma- 



nifclUim 



