RADIORVM DIVERSICOLORVM. 179 



Scholion 2. 



27. QiioJ ad ip(;im hanc hypothcfui attiiiet ^ 

 cnm natunie luminis aducrfiiri , nunc quidcm fatis 

 Enanifcllum vidctur , cum radiorum cmanario vcni 

 tantis inuohita fit diflicultatibus , \t in rcrum na- 

 tura nuUo moJo admitti polht. Qiiin potius cxtra 

 emncm dubititioncm pofitum \idcti.r , radios per 

 media diaphana perinde propagari atquc (bnum per 

 aifrem , idque certa quadam pulfuum agitaticne fie- 

 ri , vbi ncque vera celcritas neque attradio confiftc- 

 rc polht. Intcrim tamen hi crrorcs ita eompenfiri 

 poflent , vt radii in refradione eandem legem fc- 

 qucrcntur , ac fi omnia fecundum hanc hypothefiii 

 fierent ; ex quo conclufioncs ex hac hypothefi ct- 

 lamfi fiilfa dcriuandae minime contcmnendac vi- 

 dentur. 



Pioblema 2» 



28. Admiffa hypothefi modo cxpofita inlie- Tab. IT. 

 ftigare legem rcfraction;s , fccundum quam radii ex Fig. 4, 

 medio quocunque A in aliud B tranfsuntes rcflc- 

 <ftuntur, 



5 o 1 u t i o. 



Sit EF radius incidens in mcdio A ceV^rltate 

 ~a latus, quem primo mediae naturae aflumo , vt 

 refradio media cruatur , ftatuaturqne angulus inci- 

 dentiae EFP-^. Tum vcro fido in fpatio A B C D 

 motus variatione fit in medio B radius refra- 



Z 2 dus 



