T O B. M A Y E R. ^ 329 



Viri anlmus non cft , ncquc alitcr ndurus fum cum 

 ipfo , quam vt mccum agant alii naturac fcrutato-, 

 rcs , exccpto. 



S E C T I O I. 



De fitu centri magiietici. 



Quid nomine ccntri magnetici , in lentambie 

 meo Theoriae E/e&ricitatis et Magnefismi intcUigam, 

 breuiter repctcrc hic non inutile puto. Cum nul- 

 liis reperiatur magnes , qui vnico fohim magnetismi 

 generc gaudeat , fed omnes tam auftralem , quam 

 borcalcm fimul podidcant ; atquc vis magnetica non: 

 vniro pundo inhaercat , fed per totum magnctcm 

 diffufii fit ; tandcmque magnetismus auflralis ct bo- 

 rcalii oppofitac fint naturae ; liquet in quouis ma- 

 gnetc dari locum qucndam , qui partem boreali ma-' 

 gnctismo pracditam , difccrnit atque feparat , a par-' 

 te auftralem magnetismum polTidcnte. Cumque hic' 

 locus is fit , m quo magnetismus borealis in fui' 

 oppofitum tranfit , pcr fe liquet ipfum hoc pun-.' 

 ctum magnctismo planc expcrs effe. Locum hunc 

 vcterum Phyficorum aliqui aequatorem magnctieum 

 vocarunt , ego centrwn magneticum appcllaui. '' '"^ 



Simihtcr ac ego rationes fubduxit Cclcberr.' 

 Mayerus , ca folum intercedcntc diffcrentia , vt quod' 

 ego centrum magncticum , id ipfe fimpliciter centrwn 

 nominct. Prima quae circa hoc centrum magneti- 

 cum moucri potcfl quacllio , ea eft , vt determine- 

 Tom.XII.Mou.Comm. T t tur 



