5o 



I. A tang. ^ = A tang. ^ + A tang. j . 



Hic autem statim ex formula reductionis notissima sequi- 

 tiir fieri debere ^=z:-~^, iinde émanât c=^f^-^; ex 

 quo intelligitur fieri debere aa ~{- i z=z (b — a) (c — a). 

 Hinc igitiiv patet, quo resolutio praescripta succédât, nu- 

 merum a ita comparatum esse debere, ut ejus quadratum 

 nnitate auctum ad minimum duos habeat factores, quod 

 autem, qnoniam unitas ipsa non excluditur, semper eve- 

 riet; quo plures autem habuerit factores, eo pluribus mo- 

 dis resolutio institui poterit. Sint igitur a et p bini 

 factores numeri na + i ^ ita ut aaH-lzi:a(3, eritque: 



a :=ih — a ) .. Uj =z a -{- a 



C ideoque J 



|3 — c — a ^ /c=za-\-^ 



ita ut numeri b et c determinati sint per quantitates co- 

 gnitas a, a et (3. 



§. y. Progrediamur nunc ad secundam resolutionem, 

 et cum esse debeat: 



II. A tang. ^ = A tang. ^ + A tang. '^ 

 ex superioribus intelligitur fieri debere 



aV -f- 1 — (6' — a') (c' — aO . 

 Ponamus igitur a^'a^ -f i := a''^'^, ita ut sit 



Est vero af :zz c zi^ a -\- ^ , unde sequitur fore 



r' » 



