1D9 



R _, , etc. eorimdem valoribns ex aeqnatione (E) , piita 



R _ =:=S._ —}/~\ etc. ea transformatur in 



S^".!r p" V (^, -h- P) (S,._, ^ //-') 4- (a. - a^ p) (S,_, - //-=) 



qua aeqnatione evoluta , rejectisqiie terminis qui se invi" 

 cem toUunt , sequens résultat acquatio 



5. 9. Acquatio (H), si in ea valores (D) substituun- 

 tur, puta Aj loco a, 4-/^> A^ loco a^ — c-iP, ctc, et ge- 

 neratim A pro u — a », hanc forma m induit 

 (K)S=AS ^A S H-A S -+-... ^A S -t-...-+-A S,-^r.A : 



V / r i r—i n r— 2 3 /■— 3 m r— m r— i * r 



quae prorsus con^^ruit curn forma (B). Equidcm locum tan- 

 tum habet, si rzn i, rz^c, etc. usque ad rinn; at casu 

 rzizn-{-i idem supra (J. 2.) specialiter dcmonstravimus. 

 Undc sequitur, aequationem (B), concessa ejus veritate pro 

 certo valore n et n — l, pariter competere valori n-\- 1. 

 Quare quum specialiter demonstrata fuerit casibus n zn 2, 

 n zr: 3, {§. 3.), non minus vera est casu n n= 4, eademquc 

 argumentandi methodo ulterius usitata, casu n-5, ?2r:6, etc, 

 ideoque pro quovis numeri ?ï valore, h. e. pro omnibus ae* 

 quationibus algebraicis, cujuscunque fuerint gradqs. Q, E.JD» 



Mémoires de fAcad. T. 1/. — — — — 1 7 



