i6o 



iarem, et singulae in nna quaque hamm directionum hoc 

 modo obtentae viies componantur in unam; patet non ni- 

 si duas vires, tangentialem scilicet T et normalem N, re- 

 manere, terliarn vero , quam Cel. Eulerus normalem de- 

 flectentem nominat, locum non habere; quoniam, si vii 

 ista normalis deflectens locum haberet , vis V viribus 

 P, Q. et R aeqLiipollcns, in binas vires T| et N secun- 

 diim directiones MT et M FI résolu ta, resolveretur etiam 

 in très vires, secunduni priores scilicet directiones MT et 

 MU et insuper secunduni directionem ad has ipsas per- 

 pendicularem, quod fieri non potest. 



Supponit quidem Cel. Eulerus superficiem , in qua 

 corpus movetur , (v. Mechan. sive motus scientia 

 analytice exposita T. II. pag. 477 propos. pS)- ve- 

 rum enim vero quum resistentiam ab hujusmodi superficie 

 ortam in calculum non introduxisset , etiam hypothesis 

 haec nullam vim habeat necesse est. Caeterum suppo- 

 namus hujusmodi s^iperficiem , et indagemus actu expres- 

 sionem pro hac imaginaria vi, ut quem valorem elfectum- 

 que foret habitura, pateat. 

 Tab. III, 1 8) Sit igitur superficies ad ternas inter se norma- 



^'2- 6- les axes AX, AY et AZ, ternarum ope coordinataruin 

 NQ.= AP zzi X, NP zz: AQ.:=r / et NM ^=. z ad axes istas 

 lespcctive parallelarum relata, in qua corpus M^ a tribus 



