Vita di Giovanni d'Andrea 217 



mitam insistendam. Non illum namque latebat^ quan- 

 tum operae in liheralihus disciplinis excelienti vir in- 

 genio colloeaveris, atqiie ita esse factum^ ut nihil in 

 iure vel civili vel sacro , nihil in rerum gestarum 

 monumentisi nihil in ratione bene gerendae domi fo- 

 rìsque rei publicae^ nihil denique in ulla te faculta- 

 te praetereat , a qua vel utilitas vel honestae deh' 

 ctationis fructus existat. Non ignorabat insuper tuas 

 semper cogitationes fuisse conversas ad obligatam 

 catholieae religioni ac legitimo regi fìdem, si tempus 

 posceret , etiam cum vitae impendio praestandam. 

 Non igitur^ quo tempore galli omnia per Italiam sa- 

 cra ac profana suae lubidini sabsternebant^ per foe- 

 dam te inconstantiam addixisti illorum fiorenti for- 

 tunae. Reiectis muneribus ^ quae tibi quaestuosa at~ 

 que illustria dcferebant , et ea utens animi exeelsi- 

 tudine^ quae obliterari nullo unquam tempore merca- 

 tura tuis maluisti in villis latere ; ibique litteris ac 

 despectae tuae pietati vacare^ quam a probatis an- 

 tea consiliis ^ et obsequio in ecclesiam regemque de- 

 scìscere. Unicum tibi fuit agresti ilio in recessu so- 

 latìum italicam Taciti interpretalionem et inchoare 

 et prosegui^ et ad umbilicum^ ut veteres loquebantur^ 

 adducere. Quam denique a te in vulgus edi ^ iam 

 non precibus^ sed prope convicio studiosi linguae utriu- 

 sque petunt^ efflagitaat. 



Ad amplissimum virum Marchionem Ioannem 

 DE Andrea in obitu eius filiorum Aloisii et Hen- 

 Rici consolatoriae allocutiones dcae Francisci 

 Guadagni advocati romani. Romae, Apud Iose- 



PHUM et FraNCISCUM EIUS FILIUM SALVIUCCIOS. An. 



MDCCCXXXVII. 



Diario di Roma^ anno 1837, n." 41. 



