Vita di Giovanni d'Andrea 245 



Tot Inter familias , quas , anno MDCCCXXXVf 

 vergente , meius indicae pestis Neapoli debacehantis 

 extruserat , me quoque meosque omnes praepropere 

 urbe migrasse satis nosli. lam iam discessurus ut 

 saltem vale dicere libi possem^ quamvis solidum in- 

 sumerem diem, perperam adlaboravi. Heu quanto tunc 

 iemporis^ optime amice, versabaris in luetul Nec pri- 

 mum in Hetruria consedi ^ quam ad te scribere cogi- 

 tarem^ ut de te^ istie tot inler domesticos moerores 

 publicasque curas relicto^ aliquid per contar er. Mone- 

 hai tamen Horatius noster ne in publica commoda 

 peccare vellem. Lueubratiuncula poslremis hisce men- 

 sibus Florentiae habita^ et nuper hic edita, en de- 

 xtram ad te scribendi profert opportunitatem. Me 

 nec peregrinatione ncque aetate a studiorum consue- 

 tudine usquam abstrahi senlies: quod certe prò tua 

 amicitia volupe libi futurum confido. Non enim te 

 illis admisceam, qui se amicos extrinsecus profiten- 

 tur , intus vero pellace vulpe nequiores , nigra ( ut 

 aitint) cauda, a labiis animum habentes dissentien- 

 tem, palpimi ineautis obtrudere moliuntur. Nunquam 

 tamen ego credulus illis. Inter inulta , quae senem 

 cireumveniunt incommoda, hoc saltem senectuti debe- 

 tur., quod curvo dignoscere recium., acriter scrutari 

 calleat. Dissertationi praeterea elegiolam ad clariun 

 virum Philippum Schiassium adieci, ìUjìote quae in 

 eodem versatiir argumento. Occurriù in mentem de 

 hac vigenti disputatione inter amoenioriim litterarum 

 hodiernos cultores plus vice simpUci nos disserendo 

 consesisse. Qui ergo opellam ad te non mitterem , 

 cum alioquin quae omnia a me scriberentur tibi mis- 



