Guerra di Federico ii 87 



quocl hereticorum priinates tot cedes hominum, tan- 

 ta perditorum scelera intemptabant, aperte tamen cer- 

 nitur, et cunctis fere patet hominibus regionis, quod 

 in odiuin fidei credenles liereticorura talia non de- 

 sinunt iugiter machinari. Quippe iampridem sub- 

 versionem Spoleti, Orti, Amelie, Tuscanelle, Montis- 

 flasconis, et aliar uni terrarnm ecclesie credentes he- 

 reticorum fuerunt quam maxime operati, quos pro- 

 prie secte favore illicere non poterant, pecunia se- 

 ducentes. Nam quosdam prelibare faciunt grata do- 

 narla, ut ceci illecti in schola deceptionis proficiant, 

 et in arte proditoria convalescant, donec perficiant, 

 si possura, quod gestiunt, et prehendant grandla ran- 

 nera que spondontur. Ceterum astutus cupidorum 

 deceptor callide procuravit per quosdam , interve- 

 nientibus talentis aureis non perpaucis , quod re- 

 tardaretur ad succursum viterbiensium per magni- 

 ficos et gloriosos exercitus romanorum, et revoca- 

 rentur a Sutrio, quamquam, ad subveniendura, arden- 

 ti desiderio aspirarent. Verumtamen plures illustres 

 milites romani, ad vocationem cardinalis, venerunt 

 a principio Viterbium cum grandi nobilium mili- 

 tum comitiva, et ita strenue se gesserunt, quod an- 

 tique romane militie robur, fortitudinem, atque no- 

 raen sua visi sunt probitate ac prudentia innovasse. 

 Fiebat autem, propter mstantem necessitatem, pro- 

 fusa impensarum largitio , et non poterat, curioso 

 scrutinio et moroso , computatio calculi observari. 

 Non valebant, sub pretenso spatio, pensari librami- 

 na talentorum, vel, sub certa lege, artata militum do- 

 nativa, seu sub recisiore meta restringi diversarum 



