De vita F. X. DE Andrea 313 



bus animi vel inertes eriguntur , lumina sunt per- 

 petua, quibus generosae indolis faces vel extinctae in- 

 flammantur. Senior Calo , cum praedia in Sabinis 

 rusculo Curiano proxima possideret, eo facile venti- 

 tabat animum ad immobilem constantiam , atque 

 antiquae simplicitatis aemulationem recordatione ab- 

 stinentissimae yitae compositurus. Haec mecum ipse 

 reputans, abs re non esse duxi, si brevem, quem de 

 factis moribusque Francisci Xaverii de Andrea^ nul- 

 la oratoria arte expolitum , sed historica simplicitate 

 adumbratum scripsi commentarium, proferrem. Ad 

 magna enim ae praeclara capessenda perpetuum pu- 

 to, si minus scriptoris industria, propositi certe exem- 

 pli gloria incitamentum. 



Franciscus Xaverius de Andrea felicem sortitus 

 indolem, quae animum liberum erectumque, postha- 

 bitis rebus omnibus, solis ofliciorum legibus obstrin- 

 git , ita instituit egitque vitam , ut ad veri bonique 

 normas quicquid cogitarci sentiretque , exegerit . 

 Cum, qui sic se gerunt, cogitationes sensusque suos 

 patefacere numquam erubescant , ingenuitatem ille 

 semper et ubique miram prae se tulit. 



Gallicis italicisque monumentis constat, gentem 

 de Andrea , vetustissima origine ab Illyria ducta , 

 ad regiones neapolitanas siculasque commigrasse . 

 Hinc editus est Franciscus Xaverius IV kal. ian. ann. 

 MDCGXXXIV, quo tempore neapolitana publica res 

 durissimae provinciali conditioni erepta, Carolum Bor- 

 bonium tanti beneficii auctorem salutabat,tantoque sub 

 rege caput non temere extollens, meliora ac faustiora 

 sibi ominabatur. Antonius pater eius, doctrina atque 

 eruditione multiplici in civitate neapolitanorum prin- 

 cipe clarissimus, uti ex ode ab eo concinnata memo- 



