3l4 Letteratura 



riae ab interltu vindicandae Àntonii de Andrea ^ 

 equitis hierosolymitani gentilis sui, colligi datum est^ 

 pulcherrimam filii indolem et ingeniuni non Tulgare 

 animadvertens , sedulo cavit, ne dotes tam eximiaé 

 corrumperentur, eique, cui prima ipse pietatis ac li- 

 terarum dementa instillaverat, praeceptores addidit 

 selectissimos, quibus tunc praecipue Neapolis abun- 

 dabat. lacobus Martorellius, Alexius Symmacus Maz- 

 zochius, Antonius Genuensis, losephus Paschalis Cy-» 

 rillus, aliique huius notae viri, institutionem adole- 

 scentuli summae spei in latinis graecisque literis , in 

 philosophicis disciplinis, in iuris utriusque notitia su- 

 sceperunt. Quantum porro in bis ille profecerit, vel 

 illud arguraento est , quod nunquam deinde aetate 

 provectior disertus philologus , sagax philosophus , 

 summusque iurisperitus esse et haberi desierit. 



lurisprudentiam , si quovis tempore, tunc ut 

 cum maxime Neapoli colebant acriore ingenio prae- 

 diti iuvenes nobili genere orti , quippe qui hono- 

 res et divitias non temere bine sibi pollicebantur. 

 Testes sunt Aquini, Brancatii, Caraccioli, Carafae, 

 Rufii, Sanseverini, aliique sexcenti, qui summa cum 

 gloria id stadii percurrerunt. Quare ad lurispruden- 

 tiam Franciscus Xaverius de Andrea animum adpu- 

 lit, iterque vel ob gloriam a maioribus sibi tradì- 

 tam clarissimum tanta alacritate ingressus est, ut prae- 

 stantiores in iure non suspicere ac mirari, sed ae- 

 mulari ac vincere niteretur. Hinc in ipso studiorum 

 initio ab illis abhorruit iurisperitis, quos in oratione 

 prò Murena insectatur Tullius, et eo impellente ge- 

 nio, qui doctiores ab Alciato ad Gravinam incita- 

 verat, hos praecipue sibi imitandos proposuit. Scru- 

 tari originem iuris, sub quo vivitur , eiusque sen- 



