320 Letteratura 



rabulis ac leguleis quibusdam, qui sensim sine sensu 

 irrepserant, ignarique alque improbi sanctissimum 

 institi ae templum fraudibus dolisque polluere mi- 

 nabantur. Ut ab hac sentina purgaretur, integerri- 

 mis doctissimisque viris provincia tradita est, quos 

 inter Franciscus Xaverius, licet adhuc iuvenis, prae- 

 fiilsit, quod sane ei honorem, foro dignitatem addi- 

 dit. Omnes enim intendit nervos, efFecitque, ut teterri- 

 ma haec pestis quam citius propelleretur. Collegium 

 sub auspiciis sancti Ivonis institutum prò gratuito 

 patrocinio honestorum pauperum litibus aflflictorura, 

 mensae publicae et domus hospitalis proli incerto- 

 rum patrum alendae , puellis innuptis vel dotandis 

 vel continendis, aegrisque excipiendis curandisque 

 addicta, Franciscum Xaverium curatorem instantis- 

 sime flagitarunt habueruntque. Hic statim patefactum 

 est, quid in rebus administrandis valeret ille, qui in 

 foro plurimum valere satis iam ac super patefecerat. 

 Tot tantique labores tanta gloria exantlati non 

 poterant latere regera providentissimum, qui acriora 

 ingenia undique conquirebat, quibus dignitates lar- 

 giretur, et graviora munera committeret. Secundus 

 e Borbonio genere neapolitanorum et siciliensium 

 rex Ferdinandus anno MDCCLXXlilII VI virum 

 litibus iudicandis eum dixit in tribunali, cui nomen 

 indidit vicarius a primo andegavensi rege institutus. 

 Cum eo tunc toga donati sunt viri non uno laudis 

 genere inclyti, quos inter Aloysius de Medicis et Tho- 

 mas Caravita, qui utpote iuniores, honorem togae , 

 non ius suffragii obtinuerunt , quod Francisco Xa- 

 verio panilo post suffragante, et de eorum doctrina 

 atque integritate referente, adepti sunt. Mente enim 

 iam praeviderat multum vir in posterum prospiciens, 



