De vita F. X. DE Andrea 321 



utnimque fama ac dignitate , ut evenit , creturum. 

 Quippe alter postquam in causis sive perorandis 

 sive iudicaadis,summa cum ingenii et doctrinae prae- 

 stantia yersatus fuit, aerarli praefecturam tenuit, alia- 

 que «plendidissima munera obivit: alter non minus 

 in foro inclaruit advocati et iudicis partes agendo , 

 aditumque sibi ad eminentiores magistratus gerendos 

 patefecit. 



Dum sapientissimo regis Consilio civitas universa 

 plaudebat, satis intellexit noviss iudex , ne principis 

 populique spes falleretur, novos labores eosque gra- 

 vissimos sibi esse subeundos, At his omnibus eo ani- 

 mo oceurrit, ut, dum horainibus satisfaceret, prae- 

 cepta a Deo populo suo tradita non oblivisceretur. 

 Praeter doctrinam atque eruditionem, fidem in officio 

 nive candidiorem, abstinentiamque singularem prae 

 se tulit. Sedebat prò tribunali , non auctoritate tu- 

 midu«, sed dignitate gravis, non severus et asper , 

 sed comis ac benignus, eiusque domus vel clienti- 

 bus vel patronis facillime patebat. Verum , quum 

 cor hominis satis inspexisset nossetque satis, verita- 

 tem ad iudicum aures aut nunquam, aut aegre, fu- 

 catisque coloribus pictam accedere; diligentissime 

 circumspexit, ne in caecas paratasque insidias labe- 

 retur. Hinc documenta omnia, quae partes reprq^en- 

 tabant, suis ipse oculis rimabatur, nihilque intenta- 

 tum relinquebat, donec evolverei extricaretque : quo 

 factum est, ut insomnes interdum noctes traheret, 

 et necessaria animi corporisque relaxatione priva- 

 retur. Pro ventate vero semel cognita, veluti prò 

 aris ac focis pugnabat immobilis legis instar, huma- 

 nisque aflfectibus compressi» domitisque. Sententias 

 tandem non iudicis pedanei more, sed tanta doctri- 

 G.A.T.CIX. 21 



