322 Lktteratcrà 



na tantaque elegantia proferebat, ut eas veluti nor- 

 raas coUegae sequerentur. Uno verbo, si ex oratorum 

 romanorum principe in iure dicendo « gloriam con- 

 ciliat magnitudo negotii, gratiam aequitatis largi- 

 tio » , felicissimam hanc sibi sortem comparavit Xa- 

 Yerius , qui summa cuna sapientia ofFensionem ae- 

 quabilitate decernendi vitavit, benevolentiam lenitale 

 audiendi adiunxit. 



Eodera, quo toga potitus est anno, Calabriis 

 terraemotu saepe concussis, regia munificentia re- 

 ditus assignavit , quibus civitates atque oppida af- 

 flicta reficerentur. Quare institutum Neapoli fuit so- 

 dalitium , quod duce Francisco Pignatellio, neapo- 

 litani exercilus tunc legato, ad trutinam revocaret, 

 quae . a Cataciensi altero ad rem facere censebantur. 

 Francisco Xaverio , aliisque honestissimis doctissi- 

 misque viris id negotii traditum est. Pro ingenti 

 enira nummorum copia administranda, et prò distri- 

 butione civitatum oppidorumque damnis responsu- 

 sura fides ac sapientia peculiaris requirebatur. 



Quo fortius nitebatur Franciscus Xaverius in com- 

 missis sibi mimeribus obeundis, eo magis benevolen- 

 tia principis augebatur, qui eum ad maiores digni- 

 tates promovere properabat. Anno MDCCLXXXVI 

 in cansilium vocatus quod ab Alphonso Aragonensi, 

 qui instituit rexitque , sacrum ac regium dictum 

 est , praeponitur Panormi gazis augustae domus , 

 et rationibus publicis iudicandis, et deinde anno 

 MDCCLXXXIX II vir Siciliae universae procu- 

 randae nominatur. Munus hoc tam sublime atque 

 honorificum , quam difficile ac laboriosum, virum 

 speciatissimum exigebat, qui nomine illustri, incly- 

 tisque gestis dignitatem sibi atque auctoritatem 



