De vita F. X, DE Andrea 325 



puncta tulisse omnia dixeris, quum populorum simul 

 principumque adprobationibiis commendantur. Rem 

 tunc enim sic gessisse dicendum est, ut utrisque si- 

 mul placuisse constet , quod sine summa sapientia 

 atque integritate effici non posse, quisque facile in ■ 

 tuetur. Utraque autem adprobatione usum esse Fran- 

 ciscum Xaverium quis negaverit ? Alteram testatur 

 siculorum amor, quem ita sibi conciliavit, ut eius 

 nomen vel adhuc apud eos sit in deliciis : alteram 

 rex ipse obtulit, cum praecepit eius successori Hya- 

 cintho Dragonettio Siciliam petituro', ne a vestigiis 

 Francisci Xaverii de Andrea tara bene signatis de- 

 clinaret. 



Firmata, et in tuto posita sìcula re, neapolitana 

 res Francisci Xaverii operam flagitabat. Ferdinan- 

 dus anno MDCCLXXXVII eum Neapolim reyoca- 

 vit , adscivitque in consilium lutando augendoque 

 aerario destinatum. En cum novis honoribus nova 

 onera , ardua sane ac periculosa ! Navis per mare 

 syrtibus sparsum agenda erat, in quo naufragium 

 vel peritioribus instare solet. Non expalluit Franci- 

 scus Xaverius, solvitque alacer vel ingenii sui acuti, 

 ac multiplicis viribus nunquam frustra fisus , vel 

 quantum iuris prudentia in publicis administrationi- 

 bus posset, saepe alias expertus. Quid, quod Anto- 

 nium Genuensem, in Italia bis in rebus facile prin- 

 cipem, audierat? Quid, quod in ipso aetatis flore de 

 bis doctrinis ea scripserat , quae peritissimi mirati 

 erant, maturo et subacto viro digna arbitrati? Prae- 

 terea plures iam annos secum ipse reputaverat, quid 

 praecipue populos inopes ditesque efficeret, artesque 

 aliis aliisque temporibus excogitatas, ut eorum copia 

 cresceret, inopia minueretur, severiori caleulo sub- 



