326 Letteratura 



iecerat: comparaverat veterum ac recentiorum sen- 

 tentias de reditibus populorum ac principum, de ra- 

 tionibus accepti et expensi, de oneribus imponeiidis 

 distribuendisque, ac dilficillima problemata de pro- 

 speritate ac felicitate publica augenda solvere stu- 

 duerat. Tot tautisque cognitionum thesauris dives, 

 nihil temere suscepit. Tutus undique, quae propo- 

 nebantur, si ordinem turbare possent, alto superci- 

 lio reiecit: si vel ad mala arcenda, vel ad comraoda 

 procuranda pertinerent, incredibili voluptate in lucro 

 deputavit Qui ab eius nutu pendebant, ut alacrius 

 niterentur, stimulis incitare, quara auctoritate cogere 

 malebat : cum collegis vero saepe de praecipuis re- 

 gni divitiis, de vera publicae administrationis origi- 

 ne, deque aliis id genus sexcenlis disputationes in- 

 stituebat. Statim patuit, quo studio in rem ferretur 

 publicam, quoque ardore eam augere niteretur. Hinc 

 sane factum est, ut communia in bis disceptationibus 

 suffragia deinde tulerit, eiusque nomen ab illius con- 

 sessus fastis posteritati traditum sit, quo plausu ante 

 tradita erant nomina Caietani Filangerii et Ferdinan- 

 di Galiani, quos amicos et aestimatores habuit co- 

 luitque. 



Si omnigenarum virtutum semina, quae altissi- 

 mas in Francisci Xaverii corde radices egerant, fe- 

 racissima fuere, semina pietatis ac misericordiae in 

 egenos miserosque prae reliquis pullularant. Cala- 

 naitosis bis tanto ardore subvenire studuit, ut quo- 

 ties opem ferre posset, sibi potius, quam illis satisfa- 

 cere videretur. Quare providentia prorsus divina ac- 

 cidisse puto, ut bis praecipue virtutibus exercendis 

 destinaretur. Anno MDCCLXXXXIV praefectus est 

 primum sodalitati, quae ab operibus misericordiae, 



