330 Letteratura 



cundus in familiari consuetudine haberetur, qui vd 

 in fervidioribus fori contentionibus, facilis comisque 

 esse nunquam desierat? Uno verbo , defensor fau- 

 torque legum prò explorato ac certo habebat, leges 

 aeque sibi ac aliis , aeque domi ac foris imperare. 

 Quid, quod eius erat indolis, ut ad bonum non pro- 

 nus , sed tractus raptusque facile diceretur ? Sensit 

 amantissiraus pater, et non sine gaudio sensit, cum 

 vel adolescentulum vidit et honestum praeferre utili, 

 et docilem parere iussis, et ea voluptate adesse of- 

 ficiis, qua vulgo id aetatis alii ludicris indulgent. Hinc 

 in omni vita ac statu huraanis divinisque legibus 

 parens, numquam ab honestate, nunquam a religione 

 descivit. Sacris adesse, solemnes ritus celebrare, pie- 

 tatis officia exercere, languentibus in nosocomiis opem 

 ferre, cum posset, nunquam abstinuit. Neraini , ne 

 per iocum quidem, maledicere, maledicentes aut fu- 

 gere aut increpare , viduis , pupillis , aegris genus 

 orane, puellisque periclitantibus subvenire, occurrere, 

 opitulari inter prima officia esse duxit. Tanto autem 

 religionis amore flagrabat, ut sanctorum quoque pa- 

 trum, atque historiae sacrae studio teneretur, quam 

 in campestribus praecipue otiis percurrebat. Quotidie 

 vero, gravissimis licet negotiis distraheretur, sacra» 

 paginas adire ac meditari nunquam praetermisit. 



Non grandis natu, sed aetate iam provectus, uxo- 

 rem duxit Caielanam Ranutiam gentiles comitum 

 Poretensium virtutes complexam omnes, ex qua li- 

 beros lulit Ioannem et losepham. Alter sanctitate mo- 

 rum etabstinentia, sagacitate et doctrinae copia, qui- 

 bus rannera obire coepit, fortes a fortibus creari , 

 5tatim confirmavit : altera exemplum praebitura nu- 



