332 Letteratura 



quo semper familiaiissime usus erat, amatissimo jn- 

 lio semel atque iterum commendato, diem obiit su- 

 premum VI idus decembris an. MDCCLXXXXVIIf, 

 natus anno 8 LXIII, menses XI, dies XIX. 



Incredibilis fuit communis omnium questus, eius 

 morte nunciata , luxitque prae ceteris eorum turba 

 ingens, qui accepta beneficia memorabant. Publicum 

 hoc lacrymarum tributum pulcherrimum elogium 

 fuisse puto, quippe quod solo §rato animo exigente 

 solvebatur. 



Fuit ea tempestate vir emunctae naris, qui audito 

 eius interitu exclamavit : En fori neapolitani stella 

 occidit^ quae in coelo gallico , Henrico Aguessao de- 

 ficiente^ occiderat. Re sane vera Henrico Aguessao et 

 Francisco Xaverio de Andrea comraunia fuere non 

 pauca. Ille primam institutionem a patre accepit; hic 

 pari fortuna usus est. Ille quum primum , quarto 

 vix peracto lustro, forum ingressus est, tantam ad- 

 mirationem excitavit, ut vir clarissimus Denisius Ta- 

 lores dixerit, pulchre sibi futurum, si quo pacto iu- 

 venis coeperit, ipse desinerei : hic tanto plausu pri- 

 ma inventa forum adiit , ut disertissimus losephus 

 Paschalis Cyrillus dicere non dubitaverit, se, domitis 

 generosis equìs, puUo huic uni domando esse irapa- 

 rem. Ille nosocomiorum administrationibus praefe- 

 ctus, defatigatusque monitus olim, ut quiesceret; Quie- 

 scam, iìiquit, cum sciani homines esse, qui laborantl 

 Hic pares curas cum exerceret, ne quid omitteretur, 

 nec se ipse respicere, nec sibi parcere videbatur. De 

 ilio legimus petiisse numquam honores, qui eum spon- 

 te sequebantur: de hoc vidimus dignitates ultro obla- 

 tas detrectasse. De ilio audivimus muneribus sibi 

 commissis usum, ut non suae, sed publicae utilitati 



