De vita F. X. DE Andrea 335 



disertiusque de illis iudicabat. In historia vero patria 

 Angelum Constantium historicis omnibus praeferebat, 

 dictitabatque alterum Constantium requiri , ut nea- 

 politanam hi toriam prosequeretur. 



In rebus philosophicis suspexit praesertim Leib- 

 nitium , et nostrum magni ac mirabilis ingenii lo- 

 annem Baptistara Vicum, a quo geramas extrusisse 

 fatebatur. Historiam philosophiae facile adibat , in 

 qua rationis humanae progressus ac deliria inlueri 

 aiebat. Gum vero Antonium Genuensera audisset ado- 

 lescens, eum, dum vixit, benevolentia et grato ani- 

 mo singulari coluit. 



Seriem sane ingentem paravit clarorum virorum, 

 quos et se vivo, et post obitum patriae decus fuisse 

 novimus. Acrioris enim ingenii iuvenes eum secta- 

 bantur, qui, se certum vindicem ac patronum in eo 

 invenisse persuasi erant, et purioris iurisprudentiae 

 fontes philosophiam ac philologiam redolentes ab 

 eo erumpere mirabantur. 



Quo tempore causas in foro agebat, tanta clien- 

 tum copia premebatur, ut quum omnibus adesse non 

 posset, se plurìbus, hisque conspicuis, negare coge- 

 retur. Quum vero pedestris incedebat, quod in so- 

 lemnioribus hebdomadae maioris diebus Neapoli fieri 

 solet, omnigena civium corona stipabatur , qui ho- 

 nori sibi tr«buebant, si eius virtutes obsequio pro- 

 sequerentur. Vir fronte ingenuus, incessu gravis. con- 

 suetudine simplex comisque, imaginem antiquae fi- 

 dei atque integritatis prae se ferebat , quae obser- 

 vantiam ac venerationem vel ab ihvitis extoisisset. 

 Si plausus communis ac perpetuus est praeclarissi- 

 mum commendationis arguracntum; is, qui Franci- 

 sco Xaverio nunquam in vita defuit, ila post plura 



