176 



legio, e dal fratello di papa Nicola, e dal nepote di 

 papa Eugenio, cioè cardinal di s. Marco. 



Li detti tre cardinali mandorno a Viterbo una 

 lettera, che diceva la soprascritta così: 



)) Spectabilibus ac nobilibiis amlcis nostris caris- 

 simis gubernatori et prioribus civitatis vilerbiensis — 

 Speclabiles et nobiles viri, amici nostri carissimi, sa- 

 lutem. Magnum est , quo nuper affecti sumiis doloris 

 genus. Bonae enim sanctaeqiie memoriae D. Nicolaus 

 Y. P. M. post diiiturnam aegritudinem , sumptis de- 

 votissime christiano ritti ecclesiae sacramentis, Domi- 

 no et Deo nostro spiritiim , a quo acceperat, reddens, 

 viam imiversae carnis ingressiis est. Calamitosa qui- 

 dem tanti patris pastorisque amissio. Cum' divinae 

 nemo contraire volunlati debeat, reassumendus est in 

 Deo eodem nostro consolationis spirilus, quod nos prò 

 viribus facere oportet, ut liberiore a moestitia animo 

 impositum per praedicti pastoris obitum humeris no- 

 stris onus Domino concedente fortius sustinentes ve- 

 strae et aliorum romanae ecclesiae apostolicae guber- 

 nalioni atque protectioni expeditius incumbere possi- 

 mus, quousque in ipso largiente honorum omnium du- 

 ctore Deo nostro in alterum pastorem vota nostra 

 dirigere et concordare poterimus. Interim vos horta- 

 mur, ut quieti, pacifici , et tamquam boni et devoti 

 ecclesiae filii fidelitatem pristinam constojnter serve- 

 tis : et si quae acciderint unde nostra directione et 

 protectione indigeatis , nos faciatis quaniocius certio- 

 res. Dal. Romae. Die 25 martii 1455. Sede aposto- 

 lica vacante. Episcopi, presbiteri, diaconi S. R. E. car- 

 dinales. 



Alla qual lettera la maggior parte de' cittadini 



