247 

 precipiat sub hanno C librarum cuilibet parlium , 

 aut procuratoribus eius, vel eonim, ut illud in nnanu 

 teneat donec pugnai (sic f. pugnatio pei' pvrjna) iìat, 

 et nullimode aperiantur, ut sciti non possit quis sit 

 camphio unius partis et quis alterius, usque ad tìnem 

 pugne. Verumtamen curia interim bona fide piocu- 

 let, ut fiat conuposilio inlei' parte». Si autetn com- 

 posilio fieri non poterit, finita pugna, precipiat po- 

 testas unicuique parti, ut deferant breves siguatos ad 

 ipsum, et consideret, ne dalum sigillum sit fractum: 

 et, accepto bievi de nrtanu ipsius partis, aperiat pa- 

 lam dictum brevem coram partibus et aliis, ut scialur 

 quis est camphio illius partis , et eodem modo fiat 

 de alio brevi, ut manifeste sciant gentes omnes quis 

 obtinuerit vel amiserit pugnam praedictam. 



Si aulem poleslati videbitur, teneatur alius mo- 

 dus in pugna, quis [sic f. qui sciliecl) talis est. 



Praecipiat partibus quod dent duos breves oper- 

 tos qui sigillentur, et denlur duabus personis fide- 

 hbus, de qui bus nulla suspilio mala esse possit. Ipsi 

 vero, quibus danlur sigillati, usque ad finem pugne 

 teneant ipsos breves: vitlelicet quilibet unum brevem, 

 et cui dantur scribatur per notariuni curiae quis 

 illos brevem illius partis a quo recepit (1), ut scia- 

 tur, et duhilatio oriri non possit; et sic in alio aliud 

 cognoscibile signum fiat. 



Pugna vero finita, polestas breves a singulis fa- 

 ciat apportari, et singulariter illos apeiiat , ut sciat 

 quae pars pugnam oblinuit (2), et quac am;sil. 



(1) Sin f. quU illos bret^rs illius pitrlis, it n quo recepii, 



(2) Cioè vieti, come ogiiinio cornpreiulo. 



