Carmina A. Cam™ 289 



Géntis sanguine litterisque cianuri, 

 Fides candida, mobilisque nunquam, 

 Et vitae integritas, leporque moriun, 

 Et per le ad ve te rem vocata cultum 

 Siccis rustica veritas capili is, 

 Dant quibus bene quisque te salutet 

 Mille nomina, milliesque mille. 

 Quid quod singula, quae expedis, videntur 

 Novum protinns arrogare nomen ? 

 Rectam si Themidis tenere lancem 

 Negant tempora, deseris, latesque, 

 At sic, dum latitas, vacas Minervae. 

 Ut per otia grata litterarum 

 Quae prosint populis pares, tuumque 

 Aeterna caput implicent corona. 

 Si licentia calculusque mendax 

 Opes ctistrah.it atteritque nostras, 

 Tarn reddis catus, aggerisque solers, 

 Privato ut nihil hinc dolente censii 

 Communis cito census augeatur. 

 Ignorantia vel furor profanis 

 Permiscet sacra, concitatque turbas : 

 Profanis sacra dividis, slatimque 

 Sartis iuribus bine et bine, potestas 

 Suis ulraque fìnibus tenetur. 

 Orba praesule purpuraque Siren, 

 Quod decus dolet occidisse, poscit : 

 Te communibus annuente votis, 

 Adest gloria praesulum, nitorque, 

 Adest et facili refulget ostro 

 Negato ante aliis, datoque nuper (1). 

 (1) Vincontius Monfortius archiepiscopi^ neapolitanus sacram 



G.A.T.CXXII. 19 



