Carmina A. Campi 293 



ìosepho Borghio sacro oratori prestantissimo. 



Musas qui iubet exulare templis, 

 Cultu quod sacra polluunt profano; 

 Lauros undique Borghio metenti 

 In templis reor adfuisse nunquam. 

 Guam iungit bene lilteras utrasque I 

 Quantum a foedere surgit hoc nitoris ! 

 Quae a sacro petit, elicitque fonte. 

 Quanta digerii eruditione ! 

 Humanas homincs movet per artes^ 

 Divinasque ad opes trahit rapitque. 

 Sic mulcet coquus, apparatque scitus, 

 Et satis facit omnibus palatis : 

 Ora sic medicus linit scyphorum, 

 Et iussas pueri bibunt medelas. 

 Quern vult exprimit. imprimitque vultum, 

 Auditor cito, cereusque sumit. 

 Virtulis studet esplicare fructus : 

 Nemo blandior est amoeneriorque. 

 Torquere in vilium parat sagittas : 

 Nemo fortius acriusque dicit. 

 Luget : quis valet abstinere luctu ? 

 Ridet : quis poterit tenere risum ? 

 Hinc vel iudicio severiorum 

 Vincit Borghius eloquentiores. 

 Mine viri genus omne, faeminaequae, 

 Umbrae ut corpora, Borghium sequuntur. 

 Ferunt carmina thracii poetae 

 Aequis auribus audiisse circum 

 Sylvas, flumina, bclluasque mite». 



