Carmina A. Campi 295 



Ptiblica quae occiderat repeli tis fracta ruinis, 



Quam calus erexit, restituitque fidem ! 

 Non taraen erexit sic, ut, communibus auctis, 



Privatis clades censibus una foret. 

 Divitiae regni non sunt, quas arca flagellat 



Regia, sunt cives quas potiuntur opes. 

 Copia civilis fluit, ut per corpora sanguis : 



Illa beat populos, corpora sangnis alit. 

 Sensit, et buie operi se tradidit usque minisi or (1), 



Et sors Sebeti laetior usque fuit. 

 Singula quid memorem? satis est meminisse, quod 

 auxit 



Rem populi, indulgens nil sibi, nilque suis. 

 Pispensator opurri regni duo lustra cucurrit 



Nobile Aristides quod patefecit iter. 

 Spiritus est avidus , praedaque aegre abstinet illa , 



Quae sponte et facilis , quae sine teste venit. 

 Qui domai hoc monstrum, centum domat Herculis 

 hydras : 



Nil fieri maius splendidiusque potest. 

 Gloria Xaveri siculis rationibus aucta (2) 



Esse \idebatur nescia ferie parerci ; 

 At primo aequavit nostra in ratione Ioannes, 



Mox vicit natus fortia gesta patris. 

 Si stupet ad solis radios infirma columba, 



Pulii acies aquilae plus generosa videi. 



(1) Bis iniquissimis temporibus aerario praefuit, bis publieutn 

 ruentem censum restituit. 



(2) Franciscus Xaverius de Andrea, Ioannis ministri pater, vir 

 fuit numeri» omnibus absolutus. Consule de eins vita commenta- 

 rium. 



