160 

 Ibat triumphans virgo Deum patrern 

 Christumque sacro Carmine concinens, 

 Quod sub profani labe periculi, 

 Castum lupanar nec violabile 

 Experta, victrix virginitas foret. 



Sunt qui rogatam rettulerint preces 

 Fudisse Ghristo, redderet ut reo 

 Lucem iacenti: tum iuveni halitum 

 Vitae innovatum visibus integris. 



Primum sed Agnes hunc habuit graduili 

 Gaelestis aulae, mox alius datur. 

 Accensus iram nam furor incitat 

 Hostis cruenti. Vincor, ait gemens: 

 I, stringe ferrum, miles, et exere 

 Praecepta summi regia principis. 

 Ut vidit Agnes stare trucem virum 

 Mucrone nudo, laetior haec ait: 

 Exulto, talis quod potius venit 

 Vesanus, atrox, turbidus armiger, 

 Quam si veniret languidus ac tener 

 Mollisque ephebus tinctus aromate, 

 Qui me pudoris funere perderet. 

 Hic hic amator, iam fateor, placet; 

 Ibo inruentis gressibus obviam, 

 Nec demorabor vota calentia: 

 Ferrum in papillas omne recepero, 

 Pectusque ad imum vim gladii traham: 

 Sic nupta Christi transiliam poli 

 Omnes tenebras, aethere celsior. 

 Aeterne rector, divide ianuas 



