162 



Cadi obseratas terrigcnis prius, 

 Ac te scquentem, Christe, animam voca; 

 Cum virgìnalem, tum Patris hostiam. 

 Sic fata Christum vertice cernuo 

 Supplex adorai, vulnus ut inminens 

 Cervix subiret prona paratius. 

 Ast ille tantam spem peragit manu: 

 Uno sub ictu nani caput amputat: 

 Sensum doJoris mors cita praevenit. 

 Exutus inde spiritus emicat 

 Liberque in auras exilit, angeli 

 Sepsere euntem tramite candido. 

 Miratur orbem sub pedibus situm; 

 Spectat tenebras ardua subditas 

 Ridetque solis quod rota circuit, 

 Quod mundus omnis volvit et inplicat: 

 Rerum quod atro turbine vivitur: 

 Quod vana sacli mobilitas rapit: 

 Reges, tyrannos, inperia et gradus 

 Pompasque honorum stulta tumentium: 

 Argenti et auri vim rabida siti 

 Cunctis petitam per varium nefes: 

 Splendore multo structa habitacula: 

 Inlusa pictae vestis inania: 

 Iram> timorem, vota, pericula: 

 Nunc triste longum, nunc breve gaudium. 

 Livoris atri fumificas faces, 

 Nigrescit unde spes hominum et decus: 

 Et, quod malorum est tetrius omnium, 

 Gentilitatis sordida nubila. 

 Haec calcat Agnes ac pede proterit 

 Stans et dragonis calce prcmens caput, 



