108 

 nobilium, quanto quis servitio promplior, opibus et 

 honoribus extollerentur; ac, no vis ex rebus auctì, tuta 

 et praesentia , quam velerà et periculosa , mallent. 

 Neque provinciae illum rerum statum abnuebant , 

 suspecto senatus populique imperio ob certamina 

 potentium et avari tiam magistratuum; invalido legum 

 auxilio, quae vi, ambitu, postremo pecunia turba- 

 bantur. 



III. Ceterum Augustus subsidia dominationi Clau- 

 dium Marcellum , sororis filium , admodum adole- 

 scentem, pontifica tu et curuli aedilitate; M. Agrip- 

 pam, ignobilem loco, bonum militià et victoriae so- 

 cium, geminatis consulatibus extulit; mox defuncto 

 Marcello, generum sumpsit : Tiberium Neronem et 

 Claudium Drusum, privignos, imperatoriis nomini- 

 bus auxit, integra etiam tum domo sua. Nam ge- 

 nitos Agrippa Caium ac Lucium in familiam Cae- 

 sarum induxerat; necdum posità puerili praetextà , 

 principes iuventutis appellari , destinari consules , 

 specie recusantis flagrantissime cupiverat. Ut Agrippa 

 vita concessit, L. Caesarem euntem ad hispanien- 

 ses exercitus , Caium remeantem Armenia et vul- 

 nere invalidum, mors fato propera vel novercae Li- 

 viae dolus abstulit; Drusoque pridem extincto, Nero 

 solus e privignis erat: illa cuncta vergere : fìlius , 

 collega imperii, consors tribunitiae potestatis adsu- 

 mitur, omnesque per exercitus ostentatur; non ob- 

 scuris, ut antea, matris artibus, sed palam hortatu. 

 Nam senem Augustum devinxerat adeo, uti nepo- 

 tem unicum, Agrippam Postumum, in insulam Pla- 

 nasiam proiiceret, rudem sane bonarum artium, et 

 robore corporis stolide ferocem, nullius tamen flagitii 



