in 



« ìmpotentìà: serviendum feminae diiobusque insù* 

 « per adolescentibus, qui rempublicam interim pre- 

 « mant, quandoque distrahant )>. 



V. Haec atque alia agitantibus, gravescere vale- 

 tudo Augusti. Et quidam scelus uxoris suspectabant*. 

 quippe rumor incesserat, paucos ante menses, Augu- 

 stum, electis consciis et comite uno Fabio Maximo, 

 Planasiam vectum ad visendum Agrippam ; multas 

 illic utrinque lacrymas et signa charitatis, spemque 

 ex eo, fore ut iuvenis penatibus avi redderetur: quod 

 Maximum uxori Marciae aperuisse, illam Liviae; gna- 

 rum id Caesari; neque multo post extinclo Maximo 

 {dubium an quaesita morte), auditos in funere eius 

 Marciae gemitus, semet incusantis quod causa exitii 

 marito fuisset. Utcunque se ea res habuit, vixdum 

 ingressus lllyricum Tiberius, properis matris literis 

 accitur: neque satis compertum est , spirantem ad- 

 huc Augustum apud uibem Nolam an exanimem 

 repererit. Acribus namque custodii» domum et vias 

 sepserat Livia: laetique interdum nuncii vulgabantur; 

 donec, provisis quae tempus monebat, simul exces- 

 sisse Augustum et rerum potiri Neronem fama ea- 

 dem tulit. 



VI. Primum facinus novi principatus fuit Postu- 

 mi Agrippae caedes ; quem ignarum inermumque, 

 quamvis firmatus animo, centurio aegre eonfecit. Ni- 

 hil de eà re Tiberius apud senatum disseruit. Patris 

 iussa simulabat, quibus praescripsisset tribuno cu- 

 stodiae apposito, ne cunctaretur Agrippam morte af- 

 fìcere, quandoque ipse supremum diem explevisset. 

 Multa sine dubio saevaque Augustus de moribus 

 adolescentìs questus, ut exilium eius senatus con- 



