124 



Plus in oratione tali dignitatis quam fidei erat; Ti- 

 berioque, etiam in rebus quas non occuleret , seu 

 natura sive assuetudine, suspensa semper et obscura 

 verba; tunc vero nitentì ut sensus suos penitus ab- 

 deret, in incertum et ambiguum magis iinplicaban- 

 tur. At patres, quibus unus metus si intelligere vi- 

 derentur, in questus, lacrymas, vota effundij ad deos, 

 ad effigiem Augusti, ad genua ipsius manus tendere; 

 quum proferri libellum recitarique iussit. Opes pu- 

 blicae continebantur: quantum civium sociorumque 

 in armis; quot classes, regna , provinciae ; tributa 

 aut vectigalia , et necessitates ac largitiones ; quae 

 cuncta sua manu prescripserat Augustus, addiderat- 

 que consilium coercendi intra terminos imperii; in- 

 certum metu an per invidiam. 



XII. Inter quae, senatu ad infimas obtestatio- 

 nes procumbente, dixit forte Tiberius, » se, ut non 

 « toti reipublicae parem, ita, quaecumque pars sibi 

 « mandaretur, eius tutelam suscepturum)). Tum Asi- 

 nius Gallus: « Interrogo, inquit, Caesar, quam par- 

 (( tem reipublicae mandari tibi veb's ». Perculsus 

 improvisà interrogatione, paullum reticuit; dein, col- 

 lecto animo, i-espondit: « Nequaquam decorum pu- 

 « dori suo legere aliquid aut evitare ex.eo cui in u- 

 « niversum excusari mallet ». Rursum Gallus ( e- 

 tenim vultu offensionem coniectaverat) « Non idcir- 

 « co interrogatum « ait « ut dividerei quae sepa- 

 « rari netfuirent ; sed ut sua confessione arguere- 

 « tui', unum esse reipublicae corpus, atque unius a- 

 « nimo regendum «. Addidit Inudem de Augusto, Ti- 

 beriumque ipsum victoriarum suarum , quaequc in 

 toga per tot annos egregie fecissct, admonuit. Nec 



