126 



ideo iram eius lenivit, pridem invisus, tanquam, du- 

 ctà in malrimoniuiTi Vipsaniù , M. AgrijDpae filià , 

 quae quondam Tibeiii uxor fuerat; plus quam ci- 

 vilia agitaret, Pollionisque Asinii palris ferociam re- 

 tineret. I 



XIII. Post quae, L. Arruntius, haud multum di- 

 screpans a Galli oratione , perinde offendit. Quan- 

 quam Tiberio nulla vetus in Arruntlum ira, sed di- 

 vitem, promplum, artibus egregiis, et pari fama pu- 

 blice, suspectabat. Quippe Augustus, supremis ser- 

 monibus quum traetaret, quinam adipisei principem 

 locum suffecturi abnuerent, autimpares vellent, vel 

 iidem posset cuperentque, « M. Lepidum m dixerat 

 « capacem, sed aspernantem; Gallum Asinium avi- 

 <( dum et minorem; L. Arruntium non indignum, et, 

 « si casus daretur, ausurum ». De prioiibus consen- 

 titur: prò Arruntio quidam Cn. Pisonem tradidere: 

 oinnesque, praeter Lepidum, variis mox criminibus, 

 struente Tiberio , circumventi sunt. Etiam Q. Ha- 

 terius et Mamercus Scaurus suspieacem animum per- 

 strinxere. Haterius quum dixisset: « Quousque patie- 

 « ris, Caesar, non adesse caput reipublicae?» Scau- 

 rus quia dixerat: » Spem esse ex eo non irritas fore 

 « senatus preces, quod relationi consulum iure tribu- 

 u nitiae potestatis non intercessisset». In Haterium 

 statim invectus est; Scaurum, cui implacabilius ira- 

 scebatur , silentio tramisit; fessusque clamore om- 

 mium, expostulatione singulorum, flexit paullatim , 

 non ut fateretur suscipi a se imperium, sed ut ne- 

 gare et rogari desineret- Constai Haterium , quum 

 deprecandi causa palatium introisset, ambulantisque 

 Tiberii genua advolveretur, prope a militibus Inter- 



