274 



Ardua, Franciscì vestigia fida sequtus. 



Quo duce, non scelera innatis maculosa colubris 

 Te via ab inceptà retrahent, non ocia luxu 

 Blanda, nec illecebris flectet malesuada voluptas, 

 Quin vitia, internaeque abigens contagia mentis. 

 Dira salutifero curabis vulnera verbo, 

 Romaque pendebit lacrymans dicentis ab ore. 

 Hine tu paullatim ad meritos provectus honores, 

 Praepositusque tuis, suprema munia obibis 

 Officii; cum monte velut fax edita summo. 

 Lumina per caecas diffundes clara tenebras. 

 Quae vaticano miratus ab aggere pastor, 



Nuncia venturae credat signa esse dieì; . . m. . 

 Et roseam auroram optatum revocabit ad orturti. 

 O'tunc quale dabit specimen tibi Roma, quod illi 

 Purpureum summo prorumpet vertice sydus, 

 Sacraque regali rutilabit purpura fronti ! 

 Non alio exoriens, noctis decus, enitet ore 

 Hesperus, et roseo prodlt Pallantias ortu, 

 Plenave sub noctem coelo micat aurea Phoebe. 



