279 

 reconditis codicìbus absolutissimum edere, ne scili- 

 cet adimatur inane raritatis pretium, si loti in com- 

 munem utilitatem proferantur. Quae sive lex, sive 

 consuetudOj an aliquid barbari sentiat, ipse videris. 

 Ego quidem non ausim indicare proptcr patriae ac 

 civium meorum dignitatem. Geterum si quid in me 

 unquam perspicies vel facultatis, vel gratiae, utere 

 tamquam tua. Tunc enim mihi videor beatissimus» 

 cum in viros probe litteratos ac tui similes officia 

 confero. Tibi vero cur non omnia debeam, qui meum 

 tam eximia cum laude nomen volueris evulgari, ea 

 btteratorum lingua, quam et optime calles, et stre- 

 nue vindicasli ? Sed in hoc ipso tum meraoris ani- 

 mi, tum voluntatis erga te meae argumentum ha- 

 bes, quod tibi ut gratificarer, maximum facinus fe- 

 ci: ut nimirum latine scriberem, imo ad te scribe- 

 rem. Piane ego nihil tale sum ausus, ex quo illas 

 grammaticorum scholas puer deserui. Oh quantum 

 diducet OS, et cachinnabit tui meique amicissimus 

 Piosa , si id unquam monstri per tuns litteras re- 

 scierit! Vale. Mediolani, ibid. ian. A. MDCGLXXIV. 



H. Ferriiis losepho Parinio S. P. D. 



Mediolanunt. 



Ferrium amem necesse est. Ut enim caetera prae- 

 termittam , ea mihi necessitudine est coniunctus , 

 qua nemo alius. Quod si non esset, qui praeclarum 

 facinus non amarem, quo litteras latinas a Parinio 



