280 

 importunissimus hominnm extorsit ? A Parinio, in- 

 quam, qui rebus omnibus oraatus, quae elegantern 

 scriptotem et politum faciunt ut amemus et pi'O- 

 bemus, facultatem eam callidissimus celari volebat, 

 qua litterati a vulgo in primis secernuntur. Ita fa- 

 ctum , ut latinitati propugnatorem additum glorie- 

 mus, quem nostris et alienis nequicquam contra ni- 

 tentibus obiiciamus. At quas litteras ? quae homi- 

 nem cum latinis quotidle versatum ostendant. Se- 

 rio. Gratias tibi ago, habeoque magnas, qui et e- 

 pistolam basinianam, etsi mancam et mutilum, ro- 

 ganti- miseris, et ea lingua sescribendum putaveris, 

 quam qui oppugnant, quod facinus faciant, non sen- 

 tiunt miseri : nisi forte illud tacite fateri volunt , 

 quod .vulpecula in Aesopiis. Praefectos istos quos 

 appellem, nescio. Invidosne , an malevolos ? Blat- 

 tarum certe et tinearum amatores egregios, quibus 

 ne quid demensi pereat, tantopere timent. Atqui il- 

 lud ego quaerebam , cuias esset x\ndreas Contru- 

 rius. Numquid ad familiam nobilissimam pertineret» 

 quae Ferrariae secundum Atestios principatum te- 

 nui tj desiitque esse cum Hercule, Alphonso II re- 

 gnante. Sed heus tu ? Quid de poematis parte ve- 

 spertina ? Visne sine pedibus opus piane singula- 

 re , quemadmodum sine corpore basiniana isthaec 

 nostra ? Cave id flagitii admiseris , mi Parini: Mu- 

 sis reclamantibus , gratiis et Apolline. Manum ite- 

 rum ad tabulam: quam tam bene inchoatam et in- 

 stitutam, tamquam Venerem alteram, nisi ipse per- 

 feceris , qui praestet , quod reliquum est, frustra 

 expectamus. ISoli nos diutius desiderio tabescere. 

 Hoc hominis, nationis, poesis ipsius dignilas posta- 



