326 

 aut humanae societatis et consiietudinis, prò tem- 

 porum ratione , officiis deosset. Bievissimo somrio 

 contentus erat, ut reliquum noctis ad pietatem exer- 

 cendam ac studia recolenda sibi sumeret. Bonomm 

 deqne publica re tranquille ac recte sentientium fa- 

 miliaritate utebatur, ab omni ainbitiosorum ac tur- 

 bidorum hominum soeietate surnmopere abhorrebat. 

 Oris ipsius gravitate ac modestia praeclaram gene- 

 ris, animoque insitam nobilitatem, et magnitudinein 

 praeseferebat. Quamquam eruditione anteiret, nihilo 

 tamen ceteris elatior apparebat, ncque (quod impe- 

 riti solent) in quotidiano illam sermone iactitabat: 

 immo vero benignum et facilem, quotquot eum con- 

 veniebant, nanciscebantur et praedicabant. Atque bine 

 maximam sibi ab omnibus conciliavit benevolentiam, 

 gratiam, et existimationem, quae sane omnia, ut in 

 dies singulos magis et magis augerentur , naturali 

 quadam sua comitale et liberalitate imprimis effe- 

 eit. Et beneficentiae quidem, quae ipsius propria dici 

 poterat virtus, cum plura afferro possemus docu- 

 menta, ceteris omissis, duo illa notiora tantum com- 

 memorare contenti erimus : alterum, cum Surren- 

 tinam regiónem , recreationis gratia , obambulanti 

 summa egestate pressus pauper illi occurrit fere nu- 

 dus , confestim misericordia commotus pedissequo 

 imperavit, ut ei largiretur indusium et pallium: al- 

 terum cum ipse solus> remotis arbitris, in ejusdem 

 fortunae hominum forte incidit, suis, quod magis mi- 

 randum est, se continuo vestibus exuit, quibus indu- 

 tum illum, et larga donatum stipe, benigne et comiter 

 dimisit;qui hac tanta charitate et munitìcentia captus 

 Rumma ubique voce fectum divulgavit- 



