333 



recessii solalium italicam Taciti interprelalionem , 

 et inchoare, et prosequi, et ad nmbilicum, ut veteres 

 loquehantur^ adducere. Qiium deniqiie a le in vidgus 

 edi , iam non precibus, scd prope convicio studiosi 

 utriusque linguae petiint, efflagitant. » 



CAPUT IX. 



Sed, ut ad eum redeamus, agresti et trancjuillo 

 vitae genero cunctis aeque bonis ae malis adpro- 

 bantibus decem transactis annis, in pristinum sta- 

 tum vindicatis iam neapolitanis rebus, quaeque per 

 gallicani occupationem latae fuerant contra religio- 

 nem ac bonos mores, iniquis legibus abrogatis ac 

 rescissis, urbem ut repeteret, reique publicae suam 

 impìgram operanti navaret, animunn induxit : a foro 

 tamen abstinendum sibi censuit, quod verebatur, ne 

 civilium causarum tot annis desuetudine litibus sum- 

 mo iure meritoque iudicandis se minus idoneum 

 praeberet.At vero vehiculationis publicae praefecturae 

 dennendatam provinciam alacriter ingressus magna 

 cum sedulitate obivit : multa siquidem communi , 

 privataeque utilitati valide accommodata sapien- 

 ter in hoc magistratu sancivit, et per typos velut 

 edicta perpetua religiose in posterum servanda in 

 vulgus edi curavit. Quibus et epistolarum fìdei, ac 

 mutuis amicorum officiis, et negotiatorum merca- 

 turae, et aerarii publici rationibus quantum sit pro- 

 visum, ex eo licet cognoscere, quod anno a Virg. 

 partu MDCCCXX vertente, cum plerìque omnes re- 

 rum ante moderatores per ephemeiidum tunc gras- 

 santem licentiam atrocibus maledictis appcterentur, 



