36^ 

 DOMlxNICVS DE ROSA 



AVBRSANAE CATHEDRALIS ECCLESIAB 



CANONICVS POENITENTIARIVS 



STEPHANO VIGLIONIO 



IN SEMINARIO RHETORICES PROFESSORI, 

 ET INTER ARCADAS ZEVSIDI TAMIRIENSI 



A, 



Lccepi tua litteras atque plenas amoris officii , 

 ex quibus licet magnam laetitìam voluptatemque 

 capiebam, quod, quanti me faceres, intelligerem, ta- 

 nien non potui totas legere, quin ora pudore quo- 

 dam suffunderem. Neque enim tantum mihi in lit- 

 teraria palaestra laudis, atque exìstimationis sumen- 

 dum putabam, quantum ex animi tui indulgentia , 

 atque aequilate tiibuendum cogitasti. Dum aulem 

 postulas , ut de libello tuo , laudes resque gestas 

 Marchionis Ioannis de Andrea, immortalis memoriae 

 viri pertractante , sententiam meam patefacerem , 

 magnum, crede mihi, negotium fticessis. Gravia e- 

 nini mihi movet fastidia nonnullorum huius saeculi 

 hominum audacia, ne dicam, impudentia, qui cum 

 latinas litteras ne a limine quidein salutaverint, per 

 aesteticam nescio quam de literis et literatis, stan- 

 tes pede in uno, iudicia proferunt, quam bella et 

 acuta , tam inepta et futilia. Itaque ne qua in re 

 libi deessem operamque meam homini amicissimo 

 denegarem, animum tandem morosum nimis atque 

 difficilem induxi, ut tuis votis satisfacerem. Quid- 

 quid igitur aesthetici dicturi sint, accipe, quod sen- 

 tio , non ex recentiorum opinamentis abnormibus , 

 sed e veterum scriptorum monumentis et exemplis 



