136 

 fi'O anni dopo in pergamena volante, della quale giova 

 trascrivere il solo seguente ultimo brano.. 



Quod quldem instrumentum publicum erat si- 

 gillatum [il suggello neiroriginale oggi non ce più) 

 quodam sigillo rotundo cere albe et rubre pendenti 

 cum quodam lacio de refi coloris rubei et viridis, 

 in quo quidem sigillo erat scultum quoddam sub- 

 urbium, in quo suburbio erat sculta quedam ymago 

 representans ymaginem beati Petri sedentis in qua- 

 dam sede et retinentis claves in manibus , lictere 

 autem circumdantes dictum sigillum sic dicebant 

 « Sigillum palata Montisflasconis beali Petri » In su- 

 prema vero parte dicti publici instrumcnti erat de- 

 pictus quidam leo liabens in medio sui quamdam pal- 

 mam coloris viridis cum pomis rubeis [et) retinebat 

 in branca destra vexillum quoddam rubeum cum 

 cruce quadra et quattuor clavibus albis, cujus asta 

 erat viridis tendens ad croceum. 



Abscultatum quoque lectum fuit hoc exemplum 

 cum suo originali autentico, non vitiato, non can- 

 cellato, non abholito, non abraso, nec in aliqua parte 

 corrupto ot omni prorsus suspicione carenti, Viterbii 

 in domo Tucii Andree, psesenLibus, et una mecum 

 ab notarlo infrascripto abscultantibus et legentibus 

 providis et discretis viris licteratis et notariis, vide- 

 licet Francisco ser Gregorii dudum de Maglano, ma- 

 gistro lohanne Moracti, magistro Francisco Tutii, et 

 ser Petro quondam magistri lohannis Plenerii Ru- 

 bei de Viterbio, Notarlo et judice ordinario, qui buie 

 exemplo et abscultationi suam auctoritatem inter- 

 posuit, et decretum testibus vocatis et rogatis. Sub 

 anno domini millesimo trecentesimo XX. Tempore 



