279 

 invidia , invidiaque alios disrumpere ? Uberrimus * 

 mihi credile, hic erit laboris vestri fiuctus, qualem 

 Demosthenem tulisse ferunt cum illum anus attica ita 

 graece noscitavit: cSto'; hzi ^v]ixoa9i]/Y]g ;qua die nul- 

 lam putandum affulsisse caiididiorem Oratori graeco. 

 At quo me rapit argumenti dignitas ? Profecto^ 

 si omnia ea quae menti obversantur dicentis de re 

 gratissima in medium conarer proferre , dies ante 

 me defìceret quam oratio : verum patientìae vestrae 

 ratio habenda est. Dixi prò rei magnitudine sane 

 pauca, sed intelligentibus forte nimia. Causam tueri 

 sum conatus defensore minime egentem. Sapientiam 

 commendavi ejus amicissimis. Inimicis sum oblocu- 

 tus qui non hic aderant. Admovi calcar quibus frae- 

 num admovere satius erat. Officio meo minor fui< 

 Vos , quae vestra est humanitas , exigue dicentem 

 excusate, laudanti studia vestra, si libet, plaudite. 



In eodem Archi gymnasio^ 



alio anno, 



diim laurea corona imponerelur. 



± 



irasci vehementer me sentio reputantem animo 

 quo habeantur loco apud nonnullos, tempestate hac 

 nostra , mirificae istae artes ac disciplinae quibus 

 naturae arcana scrutari sedulo contenderunt ado- 

 lescentes lectissimi coronam hodie adepti qua per 

 nos honestantur. Multa siquidem deblaterat apud 

 vulgus homullorum genus, quos non pudet ad nos- 

 tra baec studia propero gradu connitentibus oblatrare 



