289 

 ad virtutis culmen deterrebunt , exsibilabunt. Nul- 

 lum non movebunt lapidem, uti de statu dejiciant, 

 utì reptantes ad laudem exturbent, uti gloriam eri- 

 piant ad quam contendetis. Calumniabuntur senten- 

 tias vestras. In animi latebris introspicere sibi vi- 

 debuntur, et cogitationes vestigabunt, nedam verba, 

 nihil non agentes ut invisos faciant. Pythagoram 

 denique reputate, ac Socratem, quorum alterum in- 

 cendio absumptum, alterum veneno scitis sublatum. 



Verumtamen ego vos alacres volo et interritos 

 eontra fortunae scelestorumque jacula, quorum certe 

 mucrones hebetabit virtutis lorica pectoribus vestris 

 induta. Itaque judicia vulgi, obiectamque vobis pau- 

 pertatem, invidorumque molestiam floccipendentes, 

 oculorum acies , quin alio devertatis, dumtaxat ad 

 sapientiae oblectamenta intendite. 



Porro quod beatitatis in sapientia inest expli- 

 care verbis nemo unus queat ; cujus tanta inspicien- 

 tibus pulchritndo usque affulget, quae non sinit co- 

 gitationem ad haec ima delabi, hominesque sui aman- 

 tes ceterorum reddit immemores , ad algorem et 

 aestum, ad fameni sitimque, ad calamitates omni- 

 genas obduratos, ventati unice studentes, et in ejus 

 contemplatione felicitatis speciem quamdam adeptos, 

 in qua sibi ducant conquiescendum. Quocirca legi- 

 mus hac beatitate contentos, victum libenter Athenis 

 emendicasse Diogenem , Corinthi ludimagistrum e 

 rege factum pauperiem suam risisse Dionysium , 

 exultasse in exilio Demosthenem , in ter bominum 

 maledicta Democritum, in rogo Calanum. Haec vos 

 animo perpendite, Craesique spernatis divitias, Ba- 

 tylli celebritatem, Pyladis plausus, Sejani gratiam, 

 G.A.T.CXXXVI. 19 



