296 

 cumque et cordati, debbacchante impioborum col- 

 luvie , quae in hanc valuti sentinam cunctis e re- 

 gionibus confluxerat. Fuga tum consulentem Ecclesiae 

 ac sibi Pontificem, et Cajetam se clandestino itinere 

 recipientem, utriusque Siciliae piissimo Rege ad tanti 

 hospitis inopinum adventum miiifìce laetato, et con- 

 volante, subsecutus est Vizzardellus insidiatorum ma- 

 nibus et ipse elapsus ; quo tempore fidissimus ae- 

 rumnarum in omnibus comes nihil non egit, ut in 

 eo discrimine christianae rei necessitatibus , quan- 

 tum posset, poterat vero plurimum, scientia, indu- 

 stria^ labore adesset, opitularetur. 



Senio interea confectus, et tot malorum immensa 

 mole obrutus, diem obibat supremum vir Eminen- 

 tissimus, idemque per orbem celeberrimus, losephus 

 Mezzofantus, Praefectus Sacri Consilii studiis mo- 

 derandis, diuturno morbo pressus et impos, Romae 

 relictus, solum ceteris ultro vertentibus, nil hic nìsi 

 mortem expectans amplius, adeoque desiderans, velut 

 in saevissima tempestate portum. Spes autem afful- 

 gebat in dies fìrmior placatum nobis Deum reddi- 

 turum cito Ecclesiae pacem, urbi Pontificem, bonis 

 tranquillitatem, promeritam poenam improbis. Ma- 

 turanda igitur iam tum erant Consilia circa ea quae 

 in reditu curanda essent ; statimque animadversum 

 providendum in primis miseris adolescentibus nova 

 peste passim afflatis vel facile afflandis, eumque ideo 

 virum in Mezzofantii locum sufficiendum , strenua 

 cuius opera serpentia late per gymnasia et lycea 

 mali germina diligenter investigata et deprehensa, 

 fortiter extirparentur; neque alius quispiam repertus 

 est , cui difficillimum id munus tutius demandar! 



