297 



posse videretur, quam Vizzardellio. Dicto aulem iste 

 parens hanc in se suscepit provinciam, seque de more 

 impigrum ad tantam rei molem paravit, animo mi- 

 nime despondens prae innumeris quae sese in obtu- 

 tum obferebant difficultatibus. Romam itaque feli- 

 cissime remeans omnia coepit percontari et intro- 

 spicere pleraque certe emendaturus, Deo iuvante, si 

 diutius vixisset. Sed bisce anxius cogitationibus , 

 ceterisque curis distentus, cum in omni ad rem sa- 

 cram Pontificiumque ius pertinente negotio itidem 

 allaboraret, mentis adhuc acumine vigens, adeoque 

 in dies florentior, a corporis viribus dcsertum se, 

 vellet nollet, paullatim sensit. 



Latebat in pulmonum scatebris inimicum ulcus, 

 quo sensim exedebatur. Cum feroci et exitiali morbo 

 diu luctavit, non ita se ab ilio vinci passus, ut a 

 laboribus desisterei, quos in Ecclesiae studiorumque 

 utilitatem nihilo segnior impendebat. Aspiciebamus 

 identidem universi quo faciei pallore, interdum in 

 ruborem pessimi ominis exardescente , quo gena- 

 rum collapsu, qua corporis macie, quibus pessime 

 affectae valetudinis indiciis minime dubiis, latentem 

 proderet labem; dolentesque verebamur, ne cito mors 

 eum nobis praeriperet grandia et eo digna expectan- 

 tibus. Non erat in Dei consiliis, ut votis in hoc no- 

 stris assentiretur. Ipso isto ineunte anno, qui sese 

 intus occultabant igniculi flagrantius ardere coepe- 

 runt. Vespertinae accesserunt febriculae, pectoris an- 

 gustia, spirandi difficultas, tussis. Ventum est ad 

 puris per sputa eiectionem ominosam in dies cre- 

 briorem. Mortem sensit adventantem gradu non pro- 

 pero, ncque spe vana, uti fìt apud plerosque, lactari 



