298 

 se aut decipi est passus. Veritatem de se a medicis, 

 mentis ipse optime compos, et integer disceie voluit, 

 et didicit. Certus iam vitae proxime valedicendum 

 Christiane mori statuit qui Christiane semper vixe- 

 rat. Totus ad Deum conversus angores corporis qui- 

 bus maximis cruciabatur patientìssime tulit, Deoque 

 obtulit foenus accepturus in coelo. Mirabantur prae- 

 sentes animi aequitatem,serenitatem.Religionis omni- 

 bus adiumentis, ipsa etiam sanctissimi eiusque aman- 

 tissimi Pontificis benedictione fìrmatus, in pace Domini 

 decessit, IX Kal. lunias huiusce anni, quum esset 

 annorum vix VII et L , mensium X, dierum duo- 

 rum et XX. Et nunc in Dei sìntì, quae cunctorum 

 spes est, optime meritus quiescit; attamen si qua 

 humanae infirmationis labecula nondum elutus pur- 

 gationem expectat, enixe orandum nobis est prò eo, 

 citius ut illi beatorum gloria frui contingat. 



Expectabamus heu ! messem , cum succisa est 

 herba antequam maturesceret. Fructus, quos uber- 

 rimos sperabamus , inimica intercepit tempestas. 

 Ncque tamen periimus, providentissimo Principe id 

 minime sinente. Abstulit Deus Vizzardellium, et vi- 

 rum aeque Eminentissimum concessit, cuius in re 

 omni litteraria, si ve sacra, si ve profana, peritiam 

 summam, in negotiis peragendis dexteritatem* et 

 prudentiam singularem , in ipso docendi munere 

 omnium cum plausu, et maxime adolescentium prò- 

 fectu versatum virilitatis tempus nostis ad unum 

 omnes. Erigamur igitur in spem novam gravissimae 

 buie iacturae optime iam reparatum iri. Ita, qui 

 eius in nos amor est, lacrymas laetitia Deus tem- 

 perat, moerorem solatio, severitatem misericordia. 



