230 



judicium ubi aliqiiis judicatur non confessus ncque 

 convinctus, ad nudum testimonium aemulorum, et 

 aufertur judicium filio sibi datum a palre, juribus et 

 non juribus judicando. Licet enim potentia natuva- 

 liter sapientiam precedat in judiciis, tamen debet 

 sapientia potentiam prevenire, subsequi autem po- 

 tentia in contumaciam juste sententie parere no- 

 lentìs. Vix credere possum quod homo magne lite- 

 rature, qui Christum gratis suis auditoribus predi- 

 cavit, et docuit cos veritatem evangelice et aposto- 

 lice lucis, obscuritatem dilucidans veteris testamenti, 

 de me vel aliquo alio male loquatur. Certum est 

 enim quod omnes clerici et laici episcopatus (è in- 

 certo, e potrebbe leggersi compatres, cioè compa- 

 trioti. Con che verrebbe a confessarsi toscanese di 

 patria) me bene noverunt, et ipsimet profitentur me, 

 non mea culpa, sed sua, temporalium rerum egenum 

 et pauperem esse, ac a Saturnino ei)isc. quatuur annis 

 meis redditìbus spoliatum [torna a lagnarsi del suo coa- 

 diutore^ il Vescovo Saturnino) . Quomodo igitur simu- 

 lo egritudinem cum paupertate, cum hec, stultitiam 

 amorem , proritum, et tussim nemo possit , quan- 

 tuncunque callidus, occultare ? An ego non credidi 

 quod dominus Alcbrandus [Sarebbe il Mag' . Adelardus 

 P. C. S. Marcelli ? ) iverit ad balnea puteolana 

 propter infirmitatem quam patiebatur ? An simi- 

 liter non credidi quod esset rectus timens deum 

 et recedens a malo? Aut [f. At) ipse omnibus viribus 

 suis nititur me inducere, ut dicam que nunquam dixi, 

 et contraria bonis que dicere de ipso solebam. No- 

 lui et nolo adhuc prevenire tempus quousqne re- 

 velentur abscondita tenebrarum, et tunc sciam quod 



