233 



nullatenus ponerentur; sed essent dioceses urbis cimi 

 pugne t contm eos plcniludo et fecunditas eius urbis [il 

 Ms. ha cum pugne centra eos plenitudo et fecundi 

 eis orb' ), quam sic miserabiliter esse. Ecce pre- 

 validas tempestates ospitaliorum monachorum diversi 

 coloris, et secundo diversorum cordium clerici, qui 

 sacramenti religione suis episcopis tenentur astricti 

 qui salvent eum (f. eos) in vita rebus, canonicis, 

 justitiis vivorum et mortuorum, contra proprium 

 juramentum temere venientes, conspirant in eos. 

 Unus dicit non timeo episcopum meum quo- 

 niam fecimus Paulum patronum. Alius Cephas 

 suum reputat defensorem. Alius vero Apollinis ca- 

 lore fovetur: et sic est Christus inter ipsos divisus 

 et ipsi divisi ab eo. Cum enim quasdam litteras 

 presbitero sci Blasii fecissemus, principes sacerdo- 

 tam viterbiensium cum certis sacerdotibus et clericia 

 convenerunt in unum adversus dominum, et adver- 

 sus Xpum Xpi ejus — Nolite, inquit, tangere Chri- 

 stos meos, etc. — (et) dictum presbiterum per excora- 

 municationis sententiàm sibi exhibere dictas litteras 

 compulerunt , quas aocipientes presumpserunt con- 

 fringere minutatim. Littore autem ipse fuerunt hujus 

 tenoris (era scritto e cassato tenor aulem ipsarum): 

 Rainerius Viterbiensis episcopus dilectis fìlli presbi- 

 tero, ejusque fratribus sancti Blasii salutem et be- 

 nedictionem. Cum sec. canonica jura ea que fìdelium 

 oblatione altaribus offeruntur , cum ceteris ecclesie 

 redditibus dividenda sint in quatuor partes, quarum 

 una est episcopi, alia pauperum, tertia clericorum, 

 quarta vero est reparandis fabricis deputata, que, 

 licet homines episcopatus nostri valde ditiores sintr 



