237 



vocale conantur, piaecipuiim humanilatis instrumen- 

 tum deterere atque adversaii ? Sed hoc posteri- 

 tati pernii ttam : nepotes enim parentum erroribus 

 edoctos , rem aequiore lance appendere , et superis 

 bene iuvantibus , Consilia in melius referre posse 

 confido. 



Nunc ad Quatrinum redeo, qui non solum aureae 

 Augusti aetatis scriptores sibi imitandos proposuit , 

 veruni etiam italicis carminibus famam sibi peperit. 

 De bis brevitcr dicam, in quibus Ludovicum Areo- 

 stum praecipue, et Ioannem Baptistam Fagiolum ae- 

 niulari voluisse liquido patet. Nani cuni urbana sa- 

 tyra delectaretur, alterius similitudinem assequi stu- 

 duit , qui salibus et lepore inter caeteros superioris 

 saeculi scriptores eminet; cum vero rcs sive venustate 

 sive gravitate ipsanobiles exornaretpcr alleriusvastigia 

 incedere maluit: ambobus equidem proximus, sed baud 

 brevi proximus intervallo. In ca enim tempora inci- 

 derat, quae vel materni sermonis elegantiam, vel ac- 

 curatam concinnitatem parvi facere videbatur, homi- 

 nesque italice dicentes vix ullo dignabantur honore, 

 quum satis superque esset non piane omnìno nesci- 

 re. Quod certe improbandum est, nec maiorum no- 

 strorum sapientia satis dignum. Recentiores dum vi- 

 tium fugere student, in peius incidunt: non enim ita- 

 licas latinis litteris coniungendas, sed latinis prorsus 

 postbabitis, colendas esse decieverunt: hoc est dum 

 Scyllam vitare cupiunt in Carybdim offendunt: nec sa- 

 tis compertum habent graecas, latinas, italicasque lit- 

 teraturas unum corpus componere. Nani ut unam fa- 

 niiliam pater, filius, et nepos constituunt, ita litterae a 

 graecis ortae , per latinos institutae ac amplificatae 

 apud nos viguerunt ac vigent, eisdem rcguntur legi- 



