i5:i 



^vRiSPA Reveremllssimo patri et cìomlno domino 

 Cardinali de Ursinis clarissimo viro Romano S.P.D. 



Omnl])us quicamque lingua latina utuntur de- 

 coruin et debituni est diligere Romanos; Italis ve- 

 ro non amare et colere turpe et ingratum, et iiilm- 

 raanum. Nam si Romani non fuissenl; aut non esset 

 lingua latina autincompta, et inutilis essot. Quam 

 si non liaberemus, vel non ila distingucrclur, quid 

 iis qui nunc dodi sunt et commodum et dulce esse 

 possel? JNiliil ignaro, ut aiunt, fortunatum ; niliil 

 sapienti male Ibrtunalum. At si sapientia divina- 

 rum huiTjanarumque rerum scienlia est, eaque sine 

 liferis liaberi aut [X)ssideri nequit. Certe omncs qui 

 liujus linguae bcnficium , liabent obligari maxime 

 videntur iis , qui eam invcnerunt , aut ornarunt. 

 INlalrem Evandri eam [)erliibetur invenisse Romae, 

 Romanos et augmcntasse et ornasse , quibus nisi 

 graliae liabcantur nee decorum exercere nec de-- 

 bitum solvere vidcbimur. Sed Italis Romani non 

 modo literarum doclrinam, sed rei militaris et fer- 

 me omnium bonaium artium disciplinam praebue- 

 runt: imo etiam et libertatem et gloriam. Si quid 

 ab homine mutuo acceporis, ut mcliorem mensu- 

 ram reddas praecipiunt sapientes. Quid igitur Ro- 

 manis reddemus si gloriam, si libertatem, si disci- 

 plinam militarem, et aliarum rerum bonas artcs ab 

 illis accepimus? Nescio quid alii faciant; ego hoc 

 scio; quum Romanum quempiam video benefaclo- 

 rem ineum videre puto. At dicunt abqui, non hi 

 antiquis illis Romanis similes sunt. Fateor non om- 

 nes nunc esse bonos, nec omnes antiquos fuisse lau- 

 daiidos. Sed quosdam cognovi, et cognosco vivos, 

 in quibus tantum lumen ingenii est, tanta remai 

 huoianarum pcritia et ususj ci cxemplar quoddam il- 



