14 



De eerste extravasatie treedt op aau voor- of achterwand, 

 nimmer in den fundus uteri, die dikwijls eerst deelneemt aan het 

 menstruatieproces, wanneer de bloeding elders reeds een zeer aan- 

 zienlijken graad heeft bereikt '). 



3. Vorming van lacunen. 



De bloeding beperkt zich niet langer tot enkele slijmvlies- 

 plooien. Andere capillaria in de oppervlakkige stromalagen bar- 

 sten, of laten per diapedesin bloed uittreden. Duidelijke rhexis 

 heb ik slechts eenmaal kunnen aantoonen (PI. II, fig. 6). 



Naar de uitgebreide, doch in den aanvang zeer circumscripte 

 bloeduitstortingen te oordeelen, vermoed ik, dat rhexis algemeener 

 is dan diapedesis. Een beeld gelyk ik later bij Tarsius spectrum 

 beschrijven zal (blz. 61, PI. II, fig. 20), waar in het begin der men- 

 struatie enkele buiten den vaatwand getreden roode bloedlichaampjes 

 veel meer aan diapedesis doet denken, heb ik bij Cercocebus tever- 

 geefs gezocht. 



Het verschrompeld uiterlijk der endotheelkernen bij Cercocebus 

 in vele uitgezette vaten, hun diffuse kleurstof-opname wijzen op 

 beschadiging van den vaatwand. Talrijke extravasaten vormen 

 zich te midden van het stroma, zich beperkend tot het opper- 

 vlakkige derde deel der mucosa, verscheidene subepitheliaal ge- 

 leden. Hier verdringen ze de stroma-elementen en vormen lacunen, 

 elders veroorzaken ze een meer diffuse infiltratie van het stroma, 

 waarvan de cellen haar levensvatbaarheid verliezen, getuige het 

 verschrompeld voorkomen, en de diffuse tinctie der kernen. 



Het epithelium, dat duidelijke kenteekenen van verval draagt, 

 biedt op vele plaatsen nog weerstand aan den druk van het 

 extravasaat -). De kliersecretie is vry aanzienlijk, slijm en bloed 

 liggen in de weinig uitgezette klieren. Buiteuwaarts van de laag 



1) In veibaad met deze eerste localisatie dor bloeding is het van belang reeds hier 

 te vermelden, dat Cercocebus cynomolgus als regel een bidiscoïdale (dorsale en ventrale) 

 placenta heeft. 



2) De in picrine-zwavelzuur gefixeerde, in alkohol nabehandelde preparaten laten uit 

 den aard der zaak behalve ijzerreactie geen andere reacties toe. De vraag blijft dus 

 onopgelost, in hoeverre b.v. vettige degeneratie een rol speelt bij het ten gronde gaan 

 der verschillende elementen. 



