24 



de onmiddelyke omgeving. Verauderiug der celnesten in syncytium, 

 gelijk Selet^ka waarnam, heb ik echter niet gevonden (00 blz. 

 191—193, 03 fig. 7—8). 



Selenka laat deze woekering uitgaan van moederlijk epithe- 

 lium '). Het is op grond van deze bevindingen, dat volgens hem 

 een belangrijke rol moet worden toegeschreven aan dit moederlyke 

 weefsel bij de vorming der placenta, een meening welke ook door 

 Strahl en Happe (05 blz. 517, 525) verdedigd is. 



Naar aanleiding van deze mededeelingen van Selenka en Strahl 

 en Happe was het, in verband met de uiterst gewichtige vraag om- 

 trent de herkomst van het syncytiale weefsel, dat de villi be- 

 kleedt, zeer gewenscht tot een juiste opvatting te komeu omtrent 

 het ontstaan der eigenaardig scherp gelocaliseerde, epitheliale cel- 

 woekering in den bovenvermelden uterus op beide placentair- 

 plaatsen. 



Verschillende mogelykheden kwamen hierbij in aanmerking: 



1. De woekering gaat uit van moederlijk epitheel, heeft plaats 

 vóór de aanhechting van een reeds in oviduct of uterusholte aan- 

 wezig, bevrucht ei. 



2. Bij de bewerking is een reeds vastgehechte kiemblaas ver- 

 loren gegaan. Ten aanzien van dit laatste doen zich twee mogelijk- 

 heden voor: 



a. De woekering gaat uit van moederlijk epitheel. 



b. De woekering is van foetale of van gemengde herkomst. 

 Het komt my hoogst waarschijnlijk voor, dat we hier een 



zeer jong zwangerschapsstadium voor ons hebben, waarvan de 

 eerst onlangs vastgehechte kiemblaas bij de bewerking is ver- 

 loren gegaan. Na herhaald onderzoek heeft mij tot deze con- 

 clusie geleid de waarneming, dat enkele uitgezette, alleen met 



1) Ik betwijfel zeer of, zooals Selenka meent, de cellen, welke Peters (blz. 13 

 en 63) in de „Umlagerungszone" en de decidua vera beschrijft van den menschelijken 

 uterus en fig. 36 — 40 afbeeldt, vergelijkbaar zijn met deze nestcellen. Peters heeft 

 trouwens zelf reeds de epitheliale herkomst dier elementen ontkend (naar aanleiding 

 van een dergelijke vondst van Meetens, die zo vergelijkbaar achtte met de door 

 Straiil waargenomen syncytiale elementen in de omgeving van de placenta der kat), 

 en ze veeleer als voorloopers beschouwd van toekomstige deciduacellen. 



