25 



gezwollen endotheel bekleede vaten in directe communicatie staan 

 met een ruimte, welke uu deel uitmaakt van de uterusholte, doch 

 vóór de afscheuring der kierablaas de intervilleuse ruimte moet 

 geweest zijn. Het gezwollen endotheel zet zich direct voort in 

 bovengenoemde groote, afgeplatte somtijds meerkernige cellen, 

 welke vermoedelijk de basale begrenzing hebben gevormd van 

 de intervilleuse ruimte. Op het punt van doorbraak ligt nog hier 

 en daar een detritusmassa. Dat groote cellen, gelijk we ze ook in 

 de celnesten waarnamen, in staat zijn, moederlijke vaten aan te 

 vreten, blijkt uit een doorsnede, waar een defect in het vaat- 

 endotheel is te zien op een plek, waar een zoodanig cel tegen 

 den vaatwand aanligt. De meeste moederlijke vaten vormen nog 

 een gesloten systeem, door soliede celwoekering van de inwendige 

 oppervlakte gescheiden. Het vaatendotheel zelf vertoont geen 

 woekeringsversch^nselen. Vermoedelijk was in dit stadium nog 

 slechts een eerste aanvang gemaakt met de vorming eener inter- 

 villeuse ruimte. 



De epitheliale celwoekering maakt aan de naar het uteruslumen 

 toegekeerde zyde een eenigzins gehavenden indruk, zoodat we ons 

 zeer goed kunnen voorstellen, dat op deze plek de nog weinig vast 

 met den uteruswand verbonden kiemblaas is afgescheurd. Regel- 

 matiger is de begrenzing in het centrum van de ééne schijf, waar 

 de besproken laag met één- en meerkernige cellen ligt, die 

 wij opgevat hebben als de basale begrenzing eener intervilleuse 

 ruimte. 



Of de epitheelwoekering te midden van het stroma en aan de 

 inwendige uterusoppervlakte van zuiver foetale herkomst is, kan niet 

 in dit stadium worden beslist. Toch neig ik zeer in deze richting. De 

 wijze, waarop het normale cylindrische klier- en dekepitheel ver- 

 drongen is geworden door groote cellen van geheel ander karakter, 

 herinnert ons aan hetgeen b. v, door Hubuecht (98) bij een 

 Primaat als Tarsius spectrum beschreven en afgebeeld is, als een 

 aanvreten van moederlijk epithelium door den trophoblast. Het- 

 zelfde geldt voor het arrodeeren der moederl^ke vaten. 



Eigenaardig is het, dat nu eens het epitheel vervangen wordt door 



