29 



bij de vleermuis heeft beschreven. Deze paraplacenta wordt voor- 

 gesteld door de oppervlakkige, zeer vaatryke laag der mucosa, 

 vóór de aanhechting van de kiemblaas. 



Mocht nu blyken, dat by Cercocebus een epitheelwoekering aan 

 de placentatie voorafgaat, zoo is volgens de boven uiteengezette 

 voorstelling de functie dezer woekerende elementen van betrekkelijk 

 ondergeschikten aard, in tegenstelling met de opvatting waartoe 

 Selenka en Strahl geneigd zijn, dat woekerend moederlijk epithe- 

 lium een rol speelt bg de syncytiale bekleeding der foetale villi. 



Theoretische beschouwingen voorloopig ter zijde stellende, wensch 

 ik enkele waargenomen feiten aan een korte bespreking te onder- 

 werpen : 



1. Het onderscheid in omvang van het corpus uteri en in 

 breedte van het slijmvlies gaf mij aanleiding den geslachtsrypen 

 uterus van Cercocebus in twee groepen A en B te splitsen. 



2. Bij inspectie der ovaria bleek, dat groep B met omvangrijk 

 corpus uteri en breede mucosa, hetzij een grooten follikel, hetzy 

 een corpus luteum bezat, terwijl in groep A deze vondst een uit- 

 zondering was. 



3. Microscopisch onderzoek leerde vervolgens, dat de mucosa 

 uteri van groep B voornamelijk in het stadium met corpus luteum 

 in het ovarium, een geheel ander voorkomen had dan het slijm- 

 vlies van groep A, zoowel ante, als intra menstruaiionem. Samen- 

 vattende noem ik als zoodanig den graad van hypertrophie 

 van alle elementen, den zaagvorm der talrijke klieren en haar 

 verhoogde secretie, de spiraalsgewijs gewonden, dikwandige arte- 

 riolae. Ik vermeld nadrukkelijk, dat ik deze typische veranderingen 

 nooit heb waargenomen zonder bovengenoemde kenteekenen in 

 het ovarium (als uitzondering noem ik een preparaat met ovariaal- 

 cyste, dat tevens pathologische veranderingen in het slijmvlies 

 vertoonde). 



Onder groep B vallen 6 uteri met promineerenden follikel in 

 een der bybehoorende ovaria, waaronder 5 praemenstrueele en 



